Τα συμπτώματα του ΣΠΩ αρχίζουν να εκδηλώνονται στην εφηβεία με χαρακτηριστικά παρόμοια με εκείνα των ενήλικων γυναικών, αλλά η διάγνωση είναι πιο δύσκολη, καθώς στις έφηβες ορισμένα συμπτώματα, όπως η ακανόνιστη έμμηνος ρύση και η παρουσία ακμής, είναι πολύ διαδεδομένα και συχνά μη παθολογικά.

Επομένως, τα διαγνωστικά κριτήρια σε αυτή την ηλικιακή ομάδα είναι πιο περιορισμένα. Η υπερηχογραφική διάγνωση στην εφηβεία δεν είναι πολύ χρήσιμη, καθώς πολύ συχνά σε αυτή την ηλικιακή ομάδα οι ωοθήκες έχουν φυσιολογικά  πολυκυστική εμφάνιση και αυξημένο όγκο, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένες διαγνώσεις, ειδικά με δια-κοιλιακά (εξωτερικά) υπερηχογραφήματα.

Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να διακρίνονται τα πραγματικά περιστατικά, καθώς, με έγκαιρη παρέμβαση, μελλοντικά προβλήματα γονιμότητας και υγείας μπορούν να μειωθούν [1].

Τι νέο υπάρχει στις νεότερες Κατευθυντήριες Γραμμές (2023) για το ΣΠΩ

Μια εξαιρετική καινοτομία των Κατευθυντήριων Γραμμών για το ΣΠΩ του 2023 είναι ότι προτείνεται έλεγχος της ορμόνης AMH αντί για υπερηχογράφημα στις ενήλικες γυναίκες. Οι γυναίκες με ΣΠΩ, στην πραγματικότητα, έχουν υψηλά επίπεδα AMH, τα οποία παραμένουν υψηλά ακόμη και σε περιπτώσεις όπου το υπερηχογράφημα δεν ανιχνεύει τίποτα σχετικά με την όψη των ωοθηκών.

Στα έφηβα κορίτσια, ωστόσο, αυτή η καινοτομία δεν μπορεί να αξιοποιηθεί, επομένως τα κριτήρια είναι:

• αξιολόγηση της κανονικότητας του εμμηνορροϊκού κύκλου,
• έλεγχος περίσσειας ανδρογόνων, χωρίς τη χρήση υπερηχογραφήματος και ορμόνης AMH.

Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην περίπτωση των εφήβων είναι απαραίτητο να γίνει επαναξιολόγηση της διάγνωσης μετά από μερικά χρόνια. Αυτό ισχύει επειδή οι διαγνώσεις μπορεί να μην είναι οριστικές και οι συνθήκες μπορεί να αλλάξουν με την ενηλικίωση [2].

Καθυστέρηση διάγνωσης ΣΠΩ στην εφηβεία: ποιες είναι οι συνέπειες

Η καθυστέρηση στη διάγνωση μπορεί επομένως να οφείλεται στο γεγονός ότι συχνά, κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, οι ωοθήκες μπορεί να έχουν πολυκυστική όψη και μπορεί να υπάρχει ακμή, στο πλαίσιο της φυσιολογικής διαδικασίας ανάπτυξης. Επιπλέον, το γεγονός ότι δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάποια διαγνωστικά εργαλεία, όπως προ είπαμε, μπορεί να κάνει τα πάντα πιο δύσκολα.

Μια μελέτη έδειξε τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες να λάβουν μια διάγνωση, τόσο πολύ που σχεδόν οι μισές από τις συμμετέχουσες επισκέφθηκαν ≥3 επαγγελματίες υγείας πριν από τη διάγνωση του ΣΠΩ και για το ένα τρίτο από αυτές χρειάστηκαν περισσότερα από 2 χρόνια. Επιπλέον, περισσότερες από τις μισές γυναίκες ανέφεραν ότι δεν είχαν λάβει πληροφορίες για πιθανές μακροχρόνιες επιπλοκές ή πιθανή συναισθηματική συμβουλευτική [3].

Στην πραγματικότητα, μπορεί να υπάρχουν πολλές συνέπειες από μια καθυστερημένη διάγνωση και όχι μόνο από αυστηρά ιατρική άποψη. Δεδομένου ότι έως και το 75% των γυναικών με ΣΠΩ πάσχουν επίσης από αντίσταση στην ινσουλίνη, αυτή η πάθηση, εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των καρδιαγγειακών διαταραχών στην ενήλικη ζωή, συμπεριλαμβανομένης της υπέρτασης  και της υπερλιπιδαιμίας [4].

Επιπλέον, μπορεί επίσης να προκύψουν προβλήματα κατά την επιδίωξη μιας εγκυμοσύνης, όπου μπορεί να εμφανιστεί αυξημένος κίνδυνος αποβολής.

Από αυστηρά συναισθηματική άποψη, ωστόσο, έχουμε  ψυχολογικές διαταραχές (άγχος, κατάθλιψη, διπολικές διαταραχές, διατροφικές διαταραχές), οι οποίες συνδέονται με την απογοήτευση μιας διαταραχής που παραμένει άγνωστη για μεγάλο χρονικό διάστημα, γεγονός που έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ευημερία των γυναικών στην ενήλικη ζωή τους [5].

Συμπεράσματα

Η εμπιστοσύνη  στους γυναικολόγους και ενδοκρινολόγους και η συμμόρφωση στις συστάσεις τους καθώς και η λήψη πληροφοριών μόνο από αξιόπιστες πηγές αποδεικνύεται ότι είναι μια απόλυτα ωφέλιμη  προσέγγιση για να μπορείτε να λάβετε και να ενημερωθείτε για μια πιθανή διάγνωση έγκαιρα. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα είναι δυνατό να προσδιοριστούν οι καταλληλότερες στρατηγικές διαχείρισης των διαφορετικών συμπτωμάτων που θα εμφανίσει κάθε γυναίκα με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.